Rzeźba Voyagera: Złoty Zapis Ludzkich Osiągnięć

Krótki artykuł o nakrętkach i śrubach tworzenia rzeźby z brązu, aby opowiedzieć historie ludzkich osiągnięć i piękna świata przyrody. Od inżynierii ziemskiej po kosmicznych odkrywców, artysta i inżynier Alex Kirkpatrick przeprowadzi nas przez niektóre techniki stojące za jego pasją i ewolucją jego projektu z ostatnich kilku lat.

Inspiracje i cele projektu

W latach siedemdziesiątych NASA wystrzeliła cztery statki kosmiczne, które miały eksplorować zewnętrzne planety i dalej do międzygwiezdnej pustki poza nią. Każdy z tych statków nosił wiadomości, wyryte w Golden Records, wyjaśniające, kto je wysłał i skąd pochodzą, na wypadek gdyby kiedykolwiek zostały znalezione przez inteligentne życie.

We wrześniu 2013 roku Voyager 1 stał się pierwszym obiektem stworzonym przez człowieka, który opuścił Układ Słoneczny.

„Statek kosmiczny zostanie napotkany i nagranie zostanie odtworzone tylko wtedy, gdy w przestrzeni międzygwiezdnej istnieją zaawansowane cywilizacje podróżujące w kosmosie, ale wystrzelenie tej „butelki” do kosmicznego „oceanu” mówi coś wielkiej nadziei na temat życia na tej planecie. „- Carl Sagan

Zainspirowany tymi pierwszymi międzygwiezdnymi przesłaniami ludzkości, ukazującymi różnorodność życia i kultury na Ziemi, wyobraziłem sobie parę rzeźb z brązu - mężczyznę i kobietę.

Zacząłem zbierać przykłady postępu naukowego i technologicznego wyznaczającego bieg rozwoju człowieka, od wczesnych systemów liczbowych i geometrii po zdobyte nagrodę Nobla badania i nieśpiewanych bohaterów. To historyczne archiwum równań i diagramów zostałoby wygrawerowane na powierzchni rzeźby - „skórze” ludzkiej egzystencji.

Te nowe „złote rekordy” pokazałyby naszą podróż odkrywczą od początku czasu do nieznanej przyszłości przed nami, a w nawiązaniu do klasycznych mitów o stworzeniu, ale z naukowym spinem, nazwałem je Atom i eV.

Kiedy piszę to w grudniu 2021 r., projekt jest wciąż w toku, ale mam nadzieję, że wystawię rzeźbę w miejscu, które celebruje superpozycję sztuki i nauki; kreatywność, która wywodzi się z obu i karmi się nimi, a także pojmuje niepewną sytuację, w której znajdujemy się my istoty technologiczne.

Podstawowe przesłanie

W 2016 roku w końcu zacząłem pracę po śmierci mojego dziadka, nauczyciela matematyki i fizyki, który zainspirował miłość do nauki nie tylko w mnie, ale w wielu innych ludziach. Jednak tematy projektu powoli się zmieniały, ponieważ przez lata badań odkryć celebrowanych w tej pracy jasne stało się leżące u podstaw kontrprzesłanie.

Do tej pory na rzeźbie wpisano ponad 500 przełomów i osiągnięć, ale straciłem liczbę, które zostały przeoczone lub źle przypisane. To uczucie tylko pogłębiło moja partnerka czytała i często czytała na głos książkę „Niewidzialne kobiety” Caroline Criado-Perez. Książka ujawnia systemowe uprzedzenia wobec kobiet, a sekcje dotyczące badań medycznych i technologii w szczególności trafiły trochę blisko domu dla mojego własnego projektu. Wiem, że Accu pisał o podobnych kwestiach wprowadzania w błąd i historycznych uprzedzeń płci w środowisku naukowym w swoim artykule omawiającym znaczenie obchodzenia Międzynarodowego Dnia Kobiet w Inżynierii.

W tym czasie zmagałem się już z technicznym charakterem rzeźbienia skomplikowanych postaci ludzkich i te nowe wątpliwości co do mojego przesłania po prostu celebrowania nauki zaczęły ciągnąć w moim umyśle. Zmieniłem więc cel projektu, powtarzając jedną z najnowszych teori i kosmologii Lambda-CDM, a te wcześniejsze pseudonimy przyniosły nieoczekiwane owoce. Podstawą tej teorii jest to, że materia widzialna - atom y - stanowią tylko ~ 5% wszechświata, a zdecydowana większość jest niewido czna.

Jest to obecnie określane jako Ciemna Materia i Energia (n.b. energia jest często mierzona w woltach elektronowych lub e V, wczesnym pseudonimem kobiety z brązu). Wiele pionierskich prac wykonała Vera Rubin, badając ich interakcje z grawitacją w skali galaktycznej, a droga do bardziej istotnego przesłania wydawała się teraz oczywista.

Mężczyzna stanie na cokole wielkości dwóch osób, jego czarny granit wypaczony przez jego masę. Będąc obok niego, w wyraźnym kontraście, kolejna niewidzialna obecność - wykrywalna tylko przez ich ślady stóp i ich wpływ na tkankę czasoprzestrzeni.

To fizyczne wrażenie w cokole może być subtelne, ale negatywna przestrzeń powyżej i jej implikacja powinna być jasna; napomnienie dla naszej przeszłości i przestrzeń na równych podstawach dla naszej przyszłości. Nadal pragnę, aby była to podnosząca na duchu rzeźba humanistyczna, święto nauki i tego, jak daleko zaszliśmy, ale ukończony utwór wykracza poza wielkie nazwiska i nagrody Nobla.

Tematycznie i dosłownie pokaże dziury pozostawione przez zapomnianych ludzi, kwestie reprezentacji lub błędnego przedstawiania w nauce i mitu samotnego naukowca. Dla mnie czasami nieobecność jest bardziej odczuwalna i potwierdza mocniejsze przesłanie niż zgrabne linie argumentu.

Moja pierwsza próba jego pozowania była zuchwawiona i miała inne problemy techniczne, więc skorzystałem z okazji, aby wprowadzić pewne zmiany. Odciągnąłem go o pół kroku, odebrałem mu część wcześniejszej pewności siebie i zostawiłem go na krawędzi ruchu, sięgając po gwiazdy. Jest reprezentacją niespokojnego, a czasem przerażającego poszukiwania wiedzy i odkryć ludz kości.

Postać dosłownie odzwierciedla wszechświat, który ją stworzył i który jednocześnie reflektuje i stara się zrozumieć. Często czułem się podziwiany wszechświatem, majestatem galaktyk sfotografowanych przez Hubble'a, czystym umysłowym absurdem, który istnieję i myślę. Mam nadzieję, że pokaże trochę tego dziecięcego cudu i pozostawi cię w modlitwie, aby pierwszy mały krok nie był potknieniem się.

Rozważania dotyczące projektowania fizycznego i inżynieryjnego

Główne wyzwania inżynieryjne w tym projekcie podzielono na trzy kategorie:

1. Tworzenie głównej rzeźby z brązu.

2. Szlifowanie i polerowanie metalowego lustra teleskopowego na twarz.

3. Wsparcie rzeźby na cokole i wewnętrznej armatury.

Tworzenie rzeźby z brązu

Stworzenie rzeźby metodą u traconego wosku wymaga sekwencji przekształceń z gliny → gumy → wosku → ceramiki → brązu.

Podobną ścieżkę śledzili rzemieślnicy od tysięcy lat i możesz podążać wraz z moją serią filmów.

Może brąz wydaje się stopiem starej szkoły dla nowoczesnej rzeźby, kiedy jest teraz tak wiele do wyboru, ale ma swój „atrakcyjny złotokrzyski apel”. Wystarczająco miękki, aby pracować ręcznie, ale wystarczająco twardy, aby wziąć piękny lakier, łatwy do odlewania i spawania, i używałem go wcześniej w mojej serii rzeźb muszelkowych, takich jak Nautilus.

Voyager zaczął od metalowej armatury, która zapewniała wsparcie dla miękkiej gliny. Zrobiłem to regulowany i użyłem gliny na bazie oleju, która nie wysycha i nie pęka, aby dać dużo czasu na rzeźbienie (... i ponowne rzeźbienie).

Po zadowoleniu z gliny wykonałem formy z gumy silikonowej i tynku wokół rzeźby. Guma zachowuje powierzchnię gliny pod spodem, podczas gdy tynk zachowuje ogólny kształt. Możesz również użyć tego etapu, aby podzielić rzeźbę na łatwiejsze do zarządzania kawałki.

Formy są następnie wykorzystywane do produkcji woskowych kopii początkowej rzeźby glinianej. Jest to proces podobny do tworzenia pustych jajek czekoladowych.

Kontrolowanie grubości tych kawałków wosku ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego krzepnięcia podczas odlewania brązu. Zbyt gruby i istnieje ryzyko porowatości i wad skurczu. Zbyt cienki, a brąz może zestalić się przed wypełnieniem całego kawałka.

Każdy kawałek wosku ma następnie dodatkowe dodatki wlewków i otworów wentylacyjnych, które zatrzymują i kierują przepływem stopionego metalu. W tym momencie woski zanurza się w ceramicznej inwestycji, która jest suszona przed stopieniem wosku, pozostawiając pustą przestrzeń do wypełnienia brązu.

To pozostawiło mi kilka kawałków z brązu, które wymagają spawania razem, aby utworzyć oryginalną rzeźbę. Następnie musiałem wygładzić i zmiksować spoiny przed pracą nad wykończeniem powierzchni.

Estetycznie moim celem było wypolerowanie powierzchni, zgodne z oryginalnymi złotymi płytami, z opcją złocenia jako wykończenia.

 

Lustro teleskopu

Lustr zana twarz #telescope do rzeźby Voyagera. Symbolizuje całą ludzkość, narzędzia, których używamy do eksploracji kosmosu, i nasze miejsce we wszechświecie. #SpacetoberChallenge pic.twitter.com/HBpYDq 2xBW

— Alex Kirkpatrick (@KpatrickBronze) 17 października 2021 r

Zajęło to wiele prób, ogromną ilość czasu i stało się centralnym punktem całego projektu. Rezultatem jest szorstkie lustro teleskopowe typu używane w teleskopach Newtona. Wybrałem lustrzaną twarz, aby symbolizować całą ludzkość, narzędzia, których używamy do eksploracji kosmosu, i nasze miejsce we wszechświecie. Jeśli kiedykolwiek będziesz miał okazję się temu przyjrzeć (i chciałbym, żeby to było możliwe), staniesz twarzą w twarz ze sobą.

Aby uzyskać wyraźne, czyste wykończenie, jakiego chciałem, w końcu stworzyłem maszynę z innych projektów, nad którymi pracowałem, która była w stanie szlifować i polerować sferyczne lustro. Jest to dość standardowa praktyka w branży teleskopów amatorskich z szeregiem konstrukcji maszyn do szlifowania tarcz szklanych. Jednak wykonanie tego samego procesu na głowicy z brązu sprawiło, że wysiłek był znacznie bardziej interesujący.

Poniższy film pokazuje pomyślny proces.

Cokół i wewnętrzna armatura

Rzeźby, a przynajmniej te z brązu, przypominają trochę góry lodowe; pod powierzchnią dzieje się ich sporo. Voyager jest odlewany z brązu krzemowego, nowoczesnego stopu stosowanego szeroko w odlewach artystycznych i łagodnie korozyjnych środowiskach.

W końcu mamy dużą metalową rzeźbę, ale trzeba ją umieścić w miejscu, w którym ludzie mogą ją zobaczyć bez obawy, że się przewróci. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli rzeźba jest wygrawerowana drobnymi detalami, które musisz być w stanie stać wystarczająco blisko, aby przeczytać.

Do codziennej inżynierii kupowałem śruby z serwisu eBay, czekałem kilka dni, aż pojawią się, a potem wracałem do pracy. Żenująco zrobiłem to samo w tym projekcie i otrzymałem paczkę śrub klasy A2 zamiast niezbędnego A4 (Marine Grade).

Może się to wydawać dość nieistotne, ale w tym momencie zdałem sobie sprawę, że uprawiam hazard z projektem, w który włożyłem lata mojego życia. Inżynieria tego poziomu zaufania jest jednym z powodów, dla których pozyskałem główne mocowania z Accu, musiałem dokładnie wiedzieć, co kupuję i jak będzie działać, z pewnością, że jest zgodny z wymaganymi specyfikacjami.

Niektóre śruby użyte w rzeźbie mogą być tam przez tysiące lat, a inne są bezpośrednio odpowiedzialne za bezpieczeństwo ludzi.

Jak wspomniano wcześniej, grubość wosku ma kluczowe znaczenie dla krzepnięcia brązu podczas odlewania. Odgrywa to rolę w tym, jak rzeźbę można zamocować na miejscu, ponieważ nie można po prostu odlać solidnej nogi z brązu o tej grubości.

Aby to obejść, zdecydowałem się na wewnętrzną szpilkę ze stali nierdzewnej biegnącą przez stojącą nogę do okolicy bioder. Tutaj wykonałem kołyskę, aby rozłożyć ładunek z rzeźby na szpilkę, używając kilku śrub z kołnierzem A4 Marine Gr ade Accu, aby zabezpieczyć połączenie. Ten stop został wybrany ze względu na jego wytrzymałość, odporność na korozję oraz dopasowanie do szpilki i kołyski.

U podstawy nogi ten kołek ze stali nierdzewnej znajduje się w gnieździe w cokole. Środek masy rzeźby jest nieco do przodu, w końcu ma zrobić krok, więc korpus gniazda jest wyrównany, aby przyjąć ten skromny ładunek.

Aby uzupełnić gniazdo i umożliwić łatwy demontaż, potrzebowałem zestawu śrub o wysokiej wytrzymałości na rozciąganie, aby zamocować wolną połowę i zapewnić wsparcie boczne w połączeniu z dodatkowym mocowaniem w drugiej nodze.

Kołek i drugie mocowanie są elektrycznie izolowane od cokołu za pomocą tulei Delrin w celu zmniejszenia korozji galwanicznej. Po raz kolejny wybrałem Accu na niezbędne śruby i przybyły następnego dnia.

Jako osoba fizyczna często mam problemy ze pozyskiwaniem części od firm, które są przyzwyczajone do obsługi starych/tradycyjnych firm w branży. Zwykle wiąże się to z przeszukiwaniem niezręcznych arkuszy kalkulacyjnych, wyszukiwaniem numerów zapasów, pobieraniem dużych plików PDF i żądaniem wyceny.

Bądźmy szczerzy, rok 2021, obok innych korzyści, nie ma miejsca dla firmy z zagmatwaną stroną internetową, a co za tym idzie słabym doświadczeniem użytkownika. Jestem pewien, że w pewnym momencie poczułeś tę frustrację, a to małe „x” do zamknięcia zakładki jest tak łatwe do kliknięcia.

Naprawdę doceniam wysiłek włożony przez Accu, aby ich strona internetowa była przejrzysta i zapewniła tak doskonałą obsługę klienta, pomimo faktu, że zamawiam tylko stosunkowo niewielką ilość śrub do tego projektu, naprawdę robi to znaczną różnicę w zmniejszaniu stresu i zmarnowanego czasu.

Mają już jednego z zespołów gotowych doradzić w sprawie odpowiednich mocowań w następnym miejscu docelowym Voyagera, aby utrzymać stopy na ziemi.

Aktualny postęp i plany na przyszłość

To prowadzi nas do teraz; jest wyprostowany, ale czeka na trochę spawania, z sporą ilością prac wykończeniowych do wykonania. Muszę również sfinalizować projekt cokołu, który ma być obrabiany.

Gdy wszystko się skończy, zwrócę większą uwagę na opowiadanie historii kryjących się za wpisanymi odkryciami i zabezpieczenie przestrzeni wystawienniczej.

Moi bracia planują aplikację rozszerzonej/wirtualnej rzeczywistości, która może skanować rzeźbę i dostarczać informacji o każdym odkryciu. Uważamy, że może być nieco bardziej przyjazny dla użytkownika niż obecny kilkusetstronicowy plik PDF.

Zabawnie na bok, zanim ludzie z Accu nawet wiedzieli, co robię, oto post, który opublikowałem na Instagramie. Zakończyło się na tym: „Więc dotarliśmy tak daleko, spójrz jeszcze raz na tę śrubę, to naprawdę fajne, prawda? Prawie godny własnego stanowiska...” Wydaje się to teraz dość prorocze!

Dziękuję za przeczytanie artykułu - aby zobaczyć jak wygląda projekt, możesz mnie znaleźć pod poniższymi linkami. Jeśli znasz kogoś, kto interesuje się nauką, sztuką, przestrzenią i równością, podziel się tym z nimi.

Może pewnego dnia osoba, która pracowała nad oryginalnym statkiem kosmicznym, otrzyma tę wiadomość, zainspirowana ich wiadomością i poczuje się trochę bardziej dumna z tego, jak daleko zaszliśmy i być może o wiele lepsza może być nasza przyszłość.

Specjalne podziękowania dla Alexa Kirkpatricka za napisanie tego artykułu gościnnego dla Accu. Możesz śledzić projekt Voyager Sculpture tutaj:
Alex Kirkpatrick
https://twitter.com/KpatrickBronze https://www.instagram.com/kirkpatrickbronze/ https://www.youtube.com/c/AlexKirkpatrickBronze